Jeśli przyjeżdżasz z innej europejskiej uczelni, żeby spędzić w Hiszpanii semestr lub cały rok akademicki, w tym przewodniku znajdziesz wszystko, czego potrzebujesz: jak przebiega rekrutacja krok po kroku, czym jest Learning Agreement, jakie formalności załatwić po przyjeździe, gdzie mieszkać, ile to kosztuje i które uczelnie mają najszerszą ofertę po angielsku. Wszystko na podstawie źródeł oficjalnych — a gdy dana nie jest oficjalna, jest to wyraźnie zaznaczone.
Erasmus+ to unijny program mobilności edukacyjnej, który pozwala odbyć semestr lub cały rok akademicki w innym kraju bez płacenia dodatkowego czesnego na uczelni przyjmującej. Na 2026 rok dysponuje budżetem referencyjnym w wysokości około 5,2 miliarda euro w skali całej Unii, według Komisji Europejskiej. Żeby przyjechać na Erasmusa do Hiszpanii, musisz być studentem uczelni posiadającej Kartę Erasmusa dla Szkolnictwa Wyższego (ECHE) — ma ją praktycznie każda uczelnia publiczna w UE i znaczna część prywatnych. Większość uczelni macierzystych wymaga na studiach licencjackich zaliczenia co najmniej jednego pełnego roku przed wyjazdem; na studiach magisterskich i doktoranckich zwykle można aplikować już od pierwszego semestru.
Ważne: wniosek o Erasmusa składa się nie na uczelni hiszpańskiej, lecz w biurze współpracy międzynarodowej swojej własnej uczelni. To ono zajmuje się umową bilateralną, Learning Agreement i wypłatą stypendium.
Rekrutacja zawsze przebiega według tego samego schematu, niezależnie od uczelni macierzystej i kraju docelowego:
Zakres formalności zależy przede wszystkim od tego, czy jesteś obywatelem Unii Europejskiej — i to właśnie ta część budzi najwięcej wątpliwości wśród studentów zagranicznych.
Nie potrzebujesz wizy ani karty pobytu dla cudzoziemców (TIE). Jeśli twój pobyt przekracza trzy miesiące, warto wystąpić o NIE (numer identyfikacyjny cudzoziemca) na komisariacie policji lub przez internetową rezerwację terminu, ponieważ będzie wymagany przy zakładaniu konta bankowego, podpisywaniu umowy najmu i przy niektórych sprawach uczelnianych.
Jeśli twój pobyt na studiach przekracza 6 miesięcy, musisz uzyskać kartę pobytu dla cudzoziemców (TIE). Zgodnie z Real Decreto 1155/2024, obowiązującym od 20 maja 2024 roku, wniosek o zezwolenie na długoterminowy pobyt w celu odbycia studiów należy złożyć co najmniej dwa miesiące przed rozpoczęciem nauki. Do wyrobienia TIE potrzebne są: formularz EX-17, potwierdzenie opłaty (formularz 790, kod 012, obecnie 16,08 €), pozytywna decyzja o zezwoleniu na pobyt w celu odbycia studiów oraz zdjęcie paszportowe na białym tle. Termin rezerwuje się online na portalu Policji Krajowej.
Ubezpieczenie zdrowotne jest obowiązkowe dla wszystkich studentów Erasmusa w Hiszpanii, ale jego rodzaj zależy od obywatelstwa i długości pobytu:
| Sytuacja | Czego potrzebujesz |
|---|---|
| Obywatel UE/EOG, pobyt krótki | Europejska Karta Ubezpieczenia Zdrowotnego (EKUZ), wyrobiona w kraju pochodzenia przed wyjazdem. Daje dostęp do hiszpańskiej opieki publicznej na takich samych zasadach jak mieszkańcom. |
| Obywatel UE/EOG, pobyt długi | EKUZ nie obejmuje transportu do kraju ani utraty bagażu: zalecane jest dodatkowe ubezpieczenie podróżne. |
| Spoza UE lub pobyt powyżej 90 dni | Pełne prywatne ubezpieczenie zdrowotne, bez współpłacenia i bez okresów karencji, obejmujące transport do kraju — to obowiązkowy warunek uzyskania zezwolenia na pobyt w celu odbycia studiów. |
Learning Agreement to dokument gwarantujący, że przedmioty zaliczone w Hiszpanii zostaną automatycznie uznane na twojej uczelni macierzystej. Podpisujecie go ty, twój koordynator Erasmusa oraz koordynator uczelni hiszpańskiej przed rozpoczęciem zajęć; wyszczególnia konkretne przedmioty, ich punkty ECTS (European Credit Transfer System, wspólny system punktowy w całej UE) oraz ich odpowiedniki w twoim programie studiów.
W pierwszych tygodniach zajęć — zwykle od dwóch do czterech, w zależności od uczelni — można zazwyczaj wnioskować o zmiany w Learning Agreement, jeśli jakiś przedmiot nie mieści się w planie zajęć albo nie odpowiada oczekiwaniom. Po tym terminie zmiany zwykle nie są już możliwe. Jeśli nie zaliczysz przedmiotu, z reguły nie zostanie on uznany i trzeba go poprawić na uczelni macierzystej po powrocie; przedmioty zaliczone są wpisywane zgodnie z podpisanym dokumentem.
Większość studentów Erasmusa w Hiszpanii wybiera mieszkanie dzielone, choć w zależności od budżetu i preferencji jest kilka możliwości:
Uwaga na oszustwa: nigdy nie rób przelewu ani nie wpłacaj zadatku za mieszkanie, którego nie obejrzałeś (osobiście lub na żywo przez wideorozmowę) i bez prawidłowej umowy. Studenci zagraniczni są częstym celem fałszywych ogłoszeń, zwłaszcza w lipcu i sierpniu.
Koszty życia bardzo się różnią w zależności od miasta, a zakwaterowanie to zwykle największa pozycja w budżecie. Poniższe kwoty pochodzą z platform zakwaterowania studenckiego (Uniplaces, Pepe Housing) i dotyczą 2026 roku — nie są statystyką urzędową, więc traktuj je jako orientację, a nie cenę ostateczną:
| Miasto | Pokój w mieszkaniu dzielonym | Orientacyjny budżet miesięczny |
|---|---|---|
| Madryt | 500 – 900 €/mies. | 900 – 1300 €/mies. |
| Sewilla | od 200 €/mies. | 450 – 500 €/mies. (taniej niż Madryt czy Barcelona) |
Jako ogólny punkt odniesienia niektóre platformy szacują łączne średnie wydatki studenta w Hiszpanii na około 1300 €/mies., wliczając czynsz (~850 €), jedzenie (200-250 €) i transport (60-100 €). Z reguły Madryt i Barcelona są najdroższe; średnie miasta, takie jak Walencja, Saragossa, Bilbao czy Malaga, są wyraźnie tańsze; a mniejsze miasta akademickie — Salamanka, Granada czy Santiago de Compostela — zwykle najtańsze, przede wszystkim pod względem zakwaterowania.
Większość hiszpańskich miast akademickich oferuje zniżkowe bilety okresowe dla studentów poniżej 26. roku życia. Zapytaj w zarządzie transportu swojego miasta (metro, autobus lub tramwaj) zaraz po przyjeździe, bo to zwykle najtańsze rozwiązanie na co dzień. Do podróży między miastami Renfe (państwowy przewoźnik kolejowy) oferuje bilet młodzieżowy ze znacznymi zniżkami dla osób poniżej 30 lat w pociągach średniego zasięgu — przydatny, jeśli chcesz wykorzystać weekendy na poznawanie innych regionów Hiszpanii.
W Hiszpanii jest ponad 250 kierunków licencjackich prowadzonych w całości po angielsku, według branżowych zestawień z sektora edukacji. Oferta koncentruje się głównie na uczelniach prywatnych oraz w grupie uczelni publicznych o profilu międzynarodowym, wśród nich Universidad Carlos III de Madrid, Universitat Pompeu Fabra, Universidad Autónoma de Madrid i Universidad de Navarra. Profile poszczególnych uczelni, z progami punktowymi i realnymi cenami, możesz porównać w wyszukiwarce Vocaria.
Studenci z Unii Europejskiej mogą pracować w Hiszpanii bez dodatkowych ograniczeń w trakcie pobytu na Erasmusie. Studenci spoza UE powinni sprawdzić konkretne warunki swojego zezwolenia na pobyt w celu odbycia studiów, które zwykle pozwala łączyć naukę z pracą w niepełnym wymiarze w określonych granicach godzin. Przepisy dotyczące cudzoziemców zmieniają się dość często, więc przed podpisaniem jakiejkolwiek umowy warto potwierdzić to w urzędzie ds. cudzoziemców lub w biurze współpracy międzynarodowej swojej uczelni.
Erasmus Student Network (ESN) to najbardziej rozpowszechniona w Hiszpanii organizacja studentów zagranicznych, z sekcjami lokalnymi (nazywanymi „ESN" plus nazwa miasta lub uczelni) na większości kampusów przyjmujących studentów wymiany. Organizują zajęcia integracyjne w pierwszych tygodniach, wyjazdy, wydarzenia kulturalne i wymiany językowe („tandemy") i zwykle są najszybszym sposobem na poznanie innych studentów zagranicznych zaraz po przyjeździe. Wiele hiszpańskich uczelni ma też własne biuro lub „buddy programme", który łączy studentów wymiany ze studentami miejscowymi.
Mobilność studyjna Erasmus+ trwa łącznie maksymalnie 12 miesięcy na jeden cykl studiów (licencjackie, magisterskie lub doktoranckie), rozłożone między studia i praktyki, jeśli łączysz obie formy. Pobyt można przedłużyć z jednego semestru na pełny rok akademicki, jeśli są wolne miejsca i zgodzą się na to obie uczelnie — wniosek o przedłużenie warto złożyć kilka tygodni przed pierwotną datą zakończenia, ponieważ zależy to od dostępności miejsc i budżetu naboru.
Porównaj hiszpańskie uczelnie, ich kierunki i ceny na Vocaria →
Trzeba być studentem uczelni posiadającej Kartę Erasmusa (ECHE), którą ma niemal każda europejska uczelnia publiczna i wiele prywatnych. Wniosek składa się zawsze przez biuro współpracy międzynarodowej uczelni macierzystej, nigdy bezpośrednio na uczelni hiszpańskiej.
Nie. Możesz pojechać tylko na uczelnie, z którymi twój wydział ma podpisaną umowę bilateralną dla twojego konkretnego kierunku. Listę dostępnych umów udostępnia biuro współpracy międzynarodowej twojej uczelni.
To dokument wymieniający przedmioty, które będziesz realizować na hiszpańskiej uczelni, i gwarantujący, że po ich zaliczeniu zostaną automatycznie uznane na uczelni macierzystej. Podpisują go przed rozpoczęciem zajęć twój koordynator Erasmusa oraz koordynator uczelni przyjmującej.
Jako obywatel UE nie potrzebujesz TIE, choć warto wyrobić NIE do spraw takich jak założenie konta bankowego. Jeśli nie jesteś obywatelem UE, a pobyt przekracza 6 miesięcy, potrzebujesz karty pobytu dla cudzoziemców (TIE).
Tak. Studenci z UE potrzebują Europejskiej Karty Ubezpieczenia Zdrowotnego (EKUZ); osoby spoza UE lub pozostające dłużej niż 90 dni — pełnego prywatnego ubezpieczenia zdrowotnego, bez współpłacenia i bez okresów karencji.
Zależy to od regulaminu uczelni macierzystej: zwykle ten konkretny przedmiot nie zostaje uznany i trzeba go poprawić po powrocie, natomiast przedmioty zaliczone są uznawane zgodnie z podpisanym Learning Agreement.
Studenci z UE mogą pracować bez dodatkowych ograniczeń. Studenci spoza UE powinni sprawdzić warunki swojego zezwolenia na pobyt w celu odbycia studiów, które zwykle pozwala na pracę w niepełnym wymiarze w określonych granicach — warto potwierdzić to w urzędzie ds. cudzoziemców przed podpisaniem umowy.
Mobilność studyjna Erasmus+ trwa łącznie maksymalnie 12 miesięcy na cykl (licencjackie, magisterskie lub doktoranckie). Można przedłużyć pobyt z semestru na pełny rok, jeśli są wolne miejsca i zgodzą się obie uczelnie, składając wniosek kilka tygodni przed pierwotną datą zakończenia.